Over mij: de mogelijkheidsmakelaar
Sommige mensen zien een probleem. Ik zie vooral wat er óók mogelijk is.
Mijn hoofd legt voortdurend verbanden tussen mensen, ideeën, gedrag, samenwerking en praktijk.
Daardoor zie ik vaak kansen, patronen en mogelijkheden die anderen nog niet zien.
Soms leidt dat tot een nieuw concept.
Soms tot een andere aanpak.
En soms tot een oplossing die verrassend dichtbij blijkt te liggen.
Over mij
Ik ben Aletta Makken, de drijvende kracht achter de Mogelijkheidsmakelaar.
Sommige mensen zien een probleem. Mijn hoofd gaat vaak meteen op zoek naar wat er óók mogelijk is.
Wanneer iemand een vraagstuk schetst, zie ik meestal niet alleen het losse probleem, maar ook alles wat ermee samenhangt. Communicatie, gedrag, verwachtingen, samenwerking, processen, doelgroepen en patronen. Mijn manier van denken is sterk visueel en associatief. Daardoor leg ik snel verbanden tussen zaken die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben.
Ik ben nieuwsgierig naar wat er onder de oppervlakte gebeurt. Waarom loopt iets vast? Waarom werkt een goed idee in de praktijk anders dan op papier? Welke aannames zijn onderweg normaal geworden? En waar zit ruimte voor beweging?
Dat vermogen gebruik ik om complexe vraagstukken terug te brengen naar iets overzichtelijks, begrijpelijk en werkbaar.
In de praktijk werk ik aan uiteenlopende vraagstukken: van participatie en samenwerking tot maatschappelijke projecten, vrouwenthema’s en sociale veiligheid. Niet omdat deze onderwerpen hetzelfde zijn, maar omdat er vaak dezelfde vragen onder liggen. Wat gebeurt er werkelijk? Wie wordt niet bereikt? Waar ontstaat onduidelijkheid? En welke mogelijkheden worden nog niet gezien?
Ik combineer analytisch denken met creativiteit, structuur en een sterke belangstelling voor hoe mensen dingen daadwerkelijk ervaren. Geen dikke rapporten of ingewikkelde managementtaal, maar inzichten die mensen herkennen en waar ze mee verder kunnen.
De Mogelijkheidsmakelaar is ontstaan vanuit precies die manier van kijken: zichtbaar maken wat vaak onuitgesproken blijft, patronen herkennen die anderen over het hoofd zien en onderzoeken waar nieuwe mogelijkheden ontstaan.
Achtergrond en ervaring
Mijn achtergrond ligt op het snijvlak van maatschappelijke vraagstukken, participatie, communicatie en procesverbetering.
Door de jaren heen werkte ik in verschillende rollen waarin samenwerking, beleid, praktijk en menselijk gedrag voortdurend samenkwamen. Daardoor leerde ik niet alleen kijken naar wat er gebeurt, maar vooral naar waarom het gebeurt.
Het bedenken van nieuwe mogelijkheden loopt als een rode draad door mijn werk. Soms ontstaan ideeën tijdens een gesprek. Soms door iets wat ik onderweg zie. En soms doordat ik een patroon herken waar anderen nog niet naar kijken.
Zo ontwikkelde ik jaren geleden De SolliZIEtant, een initiatief dat solliciteren op een andere manier benaderde. Kandidaten presenteerden zich niet alleen via een traditioneel cv, maar ook via creatieve vormen zoals video’s en persoonlijke presentaties. Het idee kreeg landelijke aandacht via het programma Pauw en Witteman en behoorde tot de meest opvallende crisisinitiatieven (plaats 25 op een totaal inzendingen van 1027) van dat moment.
Later ontstonden ook projecten zoals Meisjes van 80 en het platform Internationale Vrouwendag, beide voorbeelden van hoe een idee kan uitgroeien tot iets dat mensen daadwerkelijk raakt, verbindt of in beweging brengt.
Die combinatie van nieuwsgierigheid, patroonherkenning, creativiteit en praktische uitvoerbaarheid vormt nog steeds de basis van mijn werk.
Iedereen draait aan een ander knopje… en ondertussen vraagt iemand waarom het lampje nog steeds knippert.
Wat mij drijft
Ik ben gefascineerd door mogelijkheden.
Soms zie ik een verband tussen dingen die voor anderen niets met elkaar te maken lijken te hebben. Een gesprek, een observatie, een maatschappelijke ontwikkeling of een situatie uit de praktijk kan in mijn hoofd ineens samenkomen tot een nieuw idee.
Zo ontstaan ideeën meestal niet achter een bureau, maar onderweg. Tijdens gesprekken, door iets wat ik zie gebeuren of doordat verschillende losse draadjes plotseling één geheel vormen.
Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen op die manier denkt. Waar de één een los probleem ziet, zie ik vaak meerdere lagen, verbanden en mogelijke richtingen tegelijk. Dat maakt dat ik graag vooruitdenk. Niet alleen naar wat er vandaag speelt, maar ook naar wat iets zou kunnen worden.
Tegelijkertijd ben ik niet geïnteresseerd in ideeën om de ideeën. Het leukste moment vind ik wanneer een gedachte, project of mogelijkheid daadwerkelijk iets in beweging brengt voor echte mensen.
Misschien is dat wel de rode draad in alles wat ik doe: verbanden leggen, mogelijkheden zien en onderzoeken wat er ontstaat als je anders naar een vraagstuk kijkt.
Uiteindelijk draait het vaak om hetzelfde
Mensen willen zich gehoord voelen. Ideeën moeten uitvoerbaar zijn. Samenwerking moet werken. En plannen moeten niet alleen goed klinken, maar ook aansluiten bij de werkelijkheid.
Daar kijk ik graag in mee.
Niet omdat ik alle antwoorden heb, maar omdat ik vaak verbanden zie die anderen nog niet zien.
En juist daar ontstaan meestal nieuwe mogelijkheden.
Het gaat niet over processen, niet over participatie en niet over beleid. Het gaat over mogelijkheden.